sábado, 29 de julio de 2017

A solas conmigo.....

Son muchas las horas que paso sola en mi taller  diseñando, cortando telas o cosiendolas sin más compañía que la de una radio...
Y esas horas dan mucho para pensar.
Ayer cuando daba la jornada por acabada y echaba llave me decía a mi misma lo contenta que estaba porque el día había sido muy provechoso, el trabajo había ido "sobre ruedas". Tengo que confesar que soy una adicta al trabajo, el trabajo es mi afición y mi afición es el trabajo. Todos los que me conocen saben que soy una buena profesional, soy tenaz y constante, mis clientes confían en mi y yo siempre hago de tripas corazones para que estén siempre bien atendidos.
Pero porque me desatiendo a mi misma?
Esa fué la pregunta que me asalto de camino a casa.
Todos los que me conoceis sabeis que tengo un severo problema de sobrepeso, (no me gusta emplear la palabra obeso u obesidad, me suena a insulto) y he llegado a él porque "despacito" e ido descuidandome en todo, en la alimentación, en el ejercicio, en cuidar de una vida sana.... todo por trabajar!
Y porque no ponerme a trabajar para mi cuerpo? Curiosa pregunta verdad?
Sólo tengo un cuerpo y una vida para disfrutarlo y la verdad es que lo cubro y escondo con el trabajo porque lo he descuidado tanto que ni a mi me gusta verlo.
Ha llegado el momento de tomar decisiones, y esta vez en serio.
Me acompañas en este nuevo camino?

48 comentarios:

  1. Vamos a por ello Xisca, eres una persona luchadora, por lo poco que te he ido conociendo en este tiempo, se que por encima de todo tu felicidad está en darlo todo por los demás!!
    Es el momento de que pienses en ti y luches también por todo lo que te haga sentir bien, con ello también nos harás felices a quienes estamos a tu lado y compartimos tanto contigo!!!

    ResponderEliminar
  2. Claro que si, en cuanto me recupere de mi operacion, me uno a ti.

    ResponderEliminar
  3. I tant... precissament ahir mateix li estava comentant al meu marit, ..al setembre ens posam a retja... Així que això que fàs pot esser un alicient pels altres. Ànim.
    Rosa

    ResponderEliminar
  4. I tant que si. Esterem al teu costat,animan i segurement copian algun comportament que tambe fem malament. Endevant salut i força.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Jo intentare acompanyar te. Fa 3 mesos q no puje a la bascula. Li tinc por. Afegix intoleracies alimentaries detectades fa un mes. Pero intentare estsr al teu costat

      Eliminar
    2. no es fácil pero se ha de intentar!

      Eliminar
  5. Me parece genial......te seguiré, a ver si dejo algún kilito en el camino.

    ResponderEliminar
  6. Pues mira, yo acabo de empezar también así que te acompaño

    ResponderEliminar
  7. Hola Xisca, yo también te acompaño, de hecho llevo un mes cuidándome un poco y ya se ven algunos resultados.Ánimo!

    ResponderEliminar
  8. Siii... Jo t'acompanyaré el setembre.. Poc a poc.. I quilets fora.. Una abraçada

    ResponderEliminar
  9. Yo estoy en ello,asi que cuenta conmigo.Aqui estare para acompañarte en ese largo camino se que es difícil pero no imposible y se que lo lograras.

    ResponderEliminar
  10. Pues claro, mucho ánimo y siempre contigo

    ResponderEliminar
  11. Aquí estaremos para apoyarte y apoyarnos a nosotras mismas. A mi me sobran unos 8 kg así quee pongo a ello también. Un abrazo mi niña

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Que bien tenerte a mi lado, un apoyo mutuo!

      Eliminar
    2. Claro q si Xisca, te acompaño y te imitar en la medida q pueda, adelante...

      Eliminar
  12. Hola Ximena, estoy como tu, me reflejo en tus palabras me he abonado con la escusa del trabajo, que si que hay que hacerlo, que me apasiona y nunca miro el reloj pero también tenemos que pensar en nosotras, lo voy a intentar contigo y con todas las demás, espero que esté intento sea el de verdad. Un beso y a por ello.
    Marian

    ResponderEliminar
  13. Hola Xisca, desde aquí te mando mi apoyo, yo por problemas de salud, fallecimiento de mi madre y amigas, y por dejadez también habia subido de peso, hasta q un buen día me pese y había subido de peso hasta llegar a los 84, q para mi era mucho, aunque no soy baja de estatura ya q mido 1,70.
    Ese día necesite ver q esto no podía ir a más y consulte con una nutricionista q me puso una dieta y empecé a andar. La primera semana me fue tan bien, q me anime muchísimo. Todos los días ando del orden de los 11 o 12 kms y hago dieta sin pasarme. Empecé el 3 de mayo y a día de hoy he perdido 14 kilos. No es fácil, pero es muy gratificante , cuídate mucho y verás q contenta y feliz te vas a poner. Un besillo y adelante tu si q vales!!!!!

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Muchas gracias por tus animos! ojalá yo pudiera caminar!

      Eliminar
  14. Yo me uno al reto Xisca, necesito bajar bastantes y empezaré en breve. Antes me haré las pruebas de intolerancias alimentarias xq yo tomo mucha medicación y ahí tengo que salvar un gran escollo, pero vamos a por todas !!!

    ResponderEliminar
  15. Claro que si Xisca, estoy contigo. Un beso

    ResponderEliminar